امروز دوشنبه , 19 شهریور 1403
شنبه تا پنج شنبه - 9 صبح الی 20 عصر
دانلود تحقیق درمورد رسول الله (ص)
![دانلود تحقیق درمورد رسول الله (ص)](/content/productpic/defaultpic_6.jpg)
با دانلود تحقیق در مورد رسول الله (ص) در خدمت شما عزیزان هستیم.این تحقیق رسول الله (ص) را با فرمت word و قابل ویرایش و با قیمت بسیار مناسب برای شما قرار دادیم.جهت دانلود تحقیق رسول الله (ص) ادامه مطالب را بخوانید.
نام فایل:تحقیق در مورد
فرمت فایل:word و قابل ویرایش
تعداد صفحات فایل:24 صفحه
قسمتی از فایل:
رسول الله (ص) به روايت اهل سنت در روز دوازده ربيع الاول و به روايت اهل تشييع هفده
ربيع الاول و به روايتي كه شايد صحيح تر باشد، دوم ربيع الاول در آغوش علي (ع) رحلت كرد. ولي بر خلاف سفارشات بسيار آن حضرت مبني بر حفظ اتخاذ و وحدت و پرهيز از اختلاف
ودو دستگي و رقابت بر سر دنيا، جامعه اسلامي به دو گروه هواداران خلفا و دوستداران علي(ع)
و اهل بيت تقسيم شدند. ريشه اين اختلاف به واقعه اي به نام سقيفه باز مي گردد. با رحلت رسول الله (ص) انصار براي اينكه از خلافت باز نمانند وترس و نگراني كه از مهاجران قريش داشتند، در محلي به نام سقيفه بني ساعده گرد آمدند و خلافت خود را مطرح كردند[1]. در اين هنگام سه تن
از مهاجران قريش به نام هاي ابوبكر، عمر و ابوعبيده جراح كه نگران حكومت دنياوي رسول الله (ص) بودند، خود را به سقيفه رساندند. در اين ميان ابوبكر خويشاوندي با رسول الله (ص) و امامت و رهبري قريش و پست وزارت را براي انصار مطرح كرد2. بدين سبب گروهي از انصار با دشمني قبيله اي كه در ميان اوس و خزرج وجود داشت از خواسته قبلي خود واپس نشستند و با ابوبكر بيعت كردند. فرداي آن روز، صبح سه شنبه، با حضور مهاجران و سران قريش در مسجدالنبي با ابوبكر بيعت شد. با بازگشت ابوسفيان از محل ماموريت خود با امتيازاتي كه دست آورد، به اين گروه پيوست. بدين سان گروه حاميان خلفا شكل گرفت. اينان در جنگ جمل در برابر علي (ع) خود را شيعه عثمان ناميدند و بعدها عنوان « اهل السنه و الجماعه » و يا « اهل العدل والسنه » را براي خود برگزيدند. سرانجام مناقشات ميان اصحا حديث يعني مالكي ها ، حنبلي ها و شافعي ها
با اصحاب راي يعني حنفي ها سبب شد تا در زمان القادر بالله اين چهار مذهب به رسميت شناخته شود.
[1] ابن قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، مصر، مطبعه البابی الحلبی و اولاده، 1388ه الجزء الاول، ص6
2 تاریخ طبری، الجزءالثانی، ص457